Acht jaar oud, op de bank voor de televisie. De 24 uur van Le Mans. Ergens tussen die ronden door klikt er iets dat nooit meer losgaat. “Daar wil ik ook racen.”

Die droom hebben we nooit meer losgelaten. Al was het soms ook heel moeilijk om erin te blijven geloven. Er zijn zoveel obstakels geweest dat het soms voelde alsof die droom onmogelijk was. Maar elke keer staan we weer op. Gaan we weer door. Kijken we naar de toekomst. Elke klasse kwamen we sterker terug.

De auto heeft één stoel, maar dit is geen one-man show. Dit doen we samen met een groot en hecht team van partners, sponsoren, vrienden, familie.

Samen zijn we een grote race-family die samen de high’s en low’s van autosport op het bijna hoogste niveau beleven.